دانشکده طب سنتی دانشکده طب سنتی

 

قدمت استفاده از گیاهان و داروهای طبیعی به ابتدای خلقت انسان بر می گردد. بشر برای رفع آلام خود همواره مهمترین ابزاری که در اختیار داشته، مواد موجود در طبیعت بوده است و این روند هم اکنون نیز با تمام پیشرفت تکنولوژی ادامه دارد. اوجگیری دانش بشری در امر تحقیقات و به دنبال آن ساخت دارو های پر قدرت شیمیایی موجب غفلتی چند از مقولۀ گیاهان دارویی و طب سنتی گردید. اما ظهور عوارض جانبی شدید داروهای شیمیایی و شیوع بیماریهای سخت علاج نظیر بیماریهای خود ایمنی و... موجب روی آوری مجدد مردمان به مکاتب دیگر درمانی گردید. بطوریکه اهمیت این موضوع برای سازمان بهداشت جهانی نیز پوشیده نماند و پروتکلی برای ساماندهی طب های مکمل و جایگزین به تصویب این سازمان در سال 2000 میلادی رسید.

در کشور ما نیز از آنجا که طب سنتي، داروهاي گياهي و طب مكمل واژه هايي هستند كه سال هاست در نظام سلامت ما حضور گنگ و نامشخصي دارند و نیاز به ساماندهی آنها احساس می شد و از طرف دیگر در روند پیشرفت های جهانی پیروی از رهنمون های سازمان بهداشت جهانی امری اجتناب ناپذیر می نمود، مقدمات را ه اندازی و تصویب رشته طب سنتی در سال 1385 در وزارت بهداشت فراهم گردید. چهار دانشگاه علوم پزشکی تهران، علوم پزشکی شهید بهشتی،علوم پزشکی ایران و شاهد برای جذب دانشجو اعلام آمادگی کردند. با حمایت رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران جناب آقای دکتر لاریجانی نخستین دانشکده طب سنتی ایران در دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1386 افتتاح شد. این واقعه برگ زرینی گشت که به گفته بسیاری از صاحبنظران، مجوز ورورد تفکرات ابن سینا ها و رازی ها پس از سالها به دانشگاههای علوم پزشکی گردید.